Over mij...

De over-mij-pagina... een pagina die ik al enkele jaren probeer te negeren.
Ik ben niet iemand die graag in de spotlight staat.

In tegendeel, het schrijven van deze pagina is al een hele stap voor mij. 😅

 

Het begin van mijn passies

Het begon allemaal in 2009: mijn eerste eigen hondjes. Dat waren er al direct twee. Twee border collie broertjes. Nadien kwam ons Maya, een Tsjechoslowaakse wolfhond erbij. Zij werden al snel heel mijn leven: trainen, wandelen, lopen,...

 

Noodopvang "moeilijke" honden

Een jaar na os Maya bij ons gekomen was, werd ik gecontacteerd om een noodopvang te doen van een wolfhond die zwaar verwaarloosd was. De wolfhond had schurft, baknijd, vertrouwde geen mensen, laat staan dat ze iets geleerd had. Ik nam haar bij mij en maakte haar zo goed mogelijk klaar om terug geadopteerd te worden. Gelukkig vond ze al vrij snel haar forever home.

 

Kort daarna kreeg ik telefoon van een vrouw. Diens man was gebeten door hun Amerikaanse Akita en lag in het ziekenhuis. De Akita moest dringend weg of hij zou ingeslapen worden. Hij was nog maar een jaar, dus ik ging hem de volgende dag ophalen. Packo was inderdaad een hond met een zware rugzak. Na enkele maanden met hem gewerkt te hebben, kon hij naar zijn nieuw adoptiegezin vertrekken. Hoe goed van hart dit gezin ook was, het heeft niet mogen zijn. Packo herviel en ging zeer dreigend voor deuropeningen etc. staan. Een onveilige situatie. Hij kwam terug en we gingen terug samen aan de slag. Uiteindelijk is Packo geadopteerd om samen met andere honden buiten te leven. Daar voelde hij zich heel goed. 

 

Enkele maanden later kwam Milo bij mij terecht. Een hyper actieve kruising van een Mechelse herder en een Tsjechoslowaakse wolfhond. Hij wist vooral geen blijf met zijn energie waardoor hij telkens hapte naar het gezicht van mensen. Niet kwaadmoedig, maar toch best gevaarlijk. Net zoals bij de anderen, gingen we samen aan de slag. Hij werd geadopteerd maar kwam al snel weer terug. Os Maya leek het goed te kunnen vinden met hem en ik werd ook stilletjes aan verliefd op hem. Hij mocht uiteindelijk blijven en werd daarbij mijn vierde hond. Ik heb na Milo geen honden meer aangenomen. 

Wandelingen & fotografie

Met vier rakkers moet je uiteraard veel wandelen en trainen. Ik leerde Peter kennen met zijn border collie Max. Samen trokken we regelmatig de natuur in. We begonnen ook regelmatig wandelingen te organiseren voor iedereen die mee wou gaan. Wat een mooie tijden! Ik word er instant vrolijk van door er over te typen. Rond die tijd kocht ik ook mijn eerste compact camera. Mijn liefde voor fotografie werd geboren. 

 

Onze wandel-kilometers stegen ook met de jaren. Van een kleine 5km gingen we over naar een mooie 30km en uiteindelijk naar een 50km. Van daaruit ben ik dan ook in het ultralopen terecht gekomen: van 50km naar 100km naar 160km. Trainen, trainen en nog eens trainen. Os Maya deed trainingen tot 75km mee. Wolfhonden hebben echt een fantastisch uithoudingsvermogen. Ze herstellen ook veel sneller nadien dan bijvoorbeeld mijn border collies. 

Sledehondensport & paardrijden

Je leert veel mensen kennen wanneer je veel buiten komt. Het blijft me verbazen. Ik leerde mensen kennen in de mushing-wereld en werd handler van een husky-team (6 honden). Hier heb ik enkele jaren van genoten. Ik trainde ook mijn eigen wolfhonden voor de step. Ook dit was een mooie tijd. Mijn honden werden ouder en ik begon aan mijn internationale jaaropleiding 'bushcraft'. Deze opleiding nam veel tijd in beslag waardoor ik als handler mijn ontslag gaf. Tussendoor reed ik ook nog eens paard, ging ik nog wandelen en lopen. Een bezig bijtje dus en dat is nog steeds niet veranderd!  😉

De rode draad van mijn leven

Zo, dit is zowat de rode draad van mijn leven. Uiteraard sterk ingekort.  😉

Volgende foto's horen daar nog bij en wil ik graag met jullie delen. 
Het zijn foto's waar ik bezig ben met mijn passies, foto's van momenten die een plaatsje hebben in mijn hart.

Mijn leven nu

2018: het jaar dat ik mijn zaak opende. Na een grote groei ben ik gekomen tot het succes van vandaag. Met 'Connecting with Animals' wil ik de connectie  vastleggen tussen mens en dier. Tijdens de wandelingen wil ik deze band tussen mens en dier dan weer versterken. 

 

In 2019 heb ik een extra opleiding 'dierenverzorging' gevolgd en mijn stage succesvol voltooid bij het Pakawi Park. Deze stage was absoluut een meerwaarde voor de opleiding. Wanneer je met mensen en/of dieren werkt, ben je nooit uitgeleerd. Er zal altijd wel iets zijn waar je meer kan over leren. Dat is dan ook het mooie aan het leven... Je bent nooit uitgeleerd. 

 

Intussen zijn Forru (2019) en Maya (2020) al gestorven. Renzo, Milo en men moeder haar hondje, Oskar zijn alle drie gepensioneerd en kleine Tyfoon is erbij gekomen. Tyfoon is een Australische herder. Een prachtig ras trouwens!

 

Ik heb mijn leven van nu samengevat in een mindmap.

Tijd genoeg om daar meer over te ontdekken in real live! 😊

 

Bedankt voor jullie interesse!

Charissa